اين جمله از من نيست و ميتونه اعتراف يه نفر پيش کشيش محلشون باشه:

با آرامشم اعتماد پشه رو جلب کردم و بعد ... کشتمش!
از این دورویی خودم بیزارم!

... در ادامه مطلب قبلي:

هيچ چيز به اندازه تعصب احمقانه نيست
            اسمش هر چه ميخواهد، باشد!

وقتي از داشته‌هاي خودمان فاصله مي‌گيرم
وقتي يادمان مي‌رود كي بوديم يا بهتر بگويم خودمان را به آن راه مي‌زنيم و لهجه‌مان را عمل مي‌كنيم
كم كم بايد منتظر زوال‌مان باشيم
زوال يعني ديزي نخوريم
يادمان برود كه دندان مصنوعي مجال خوردن لقمه‌هاي كشدار را به بزرگترهايمان نمي‌دهد
و اصرار كنيم كه شام مهمان ما باشيد!
موقع خريد، فروشنده جواب سلاممان را ندهد و همه چيز را اوكي كند
و گردن‌آويز، اهورائي باشد، تي‌شرت تنگ و كوتاه با اشعار مولانا، و شكم پر از موي چندش‌آور بيرون زده، بيننده را آزار دهد

راستی که چه معجونی شده ایم ما!